Cama dayadım yüzümü yağan kar var dışarda hüzün gözde yaştır

Dalında ağacın serçe kuşları titreşir durur hazırlıksız soğuk altında

Nice evsiz vardır yeryüzünde hele aynı mevsimdeysek onlar üşür

Ah benim belalı başım aç olan vardır perişan düşen vardır çok

Hele çocuklar ne yapar annesiz babasız onları düşünen kim

Varsın şömine başında odun ateşinde masal anlatsın dadılar

Magazin programlarını seyre düşsün televizyonzede mantıklılar

Ben cama dayadım yüzümü ellerim üşüdü gönlüm duymamazlıkta

Bu kış günü kar yağarken sıcacık evde neler yapar evsiz kalanlar

Gelin evim size olsun demek içimden gelir bir otel odasındayım

Belki kimse tanımaz hiç kimse bilmez beni Anakara'nın Kızılay'ında

Yüreğim Van'da çadırkentlerde kalanlarda Ya Rabbi ne durumdayım

Şairim şiir yazarım acılarımla yek başıma dertlerimle tanışmaktayım

---

Bu yazıyı paylaş