Bir mahkumum gözünüzde biliyorum

Ne çektim bilemezsiniz dört duvar arasında

Hasta düşerken , darda kalırken...

Sadece sen geldin aklıma ve gözlerim yaşlı...

Unutmadım unutamam sevdiklerimi

Vazgeçmedim yaşam penceresinden

Ellerim nasırlı,parmaklarım incecik ve kemiklerim

Titrerken vucudumda  tir tir

Hayal ederdim yorgan altında olanları

Ben vazifemi yapamadım biliyorum

Bir elin , bir ayağın olmam gerekirdi belki

Gözüm görmüyor sanma anne

Her zaman olduğu gibi sana hasretim yine

Al yanaklı, çilekeş oğuldum bir zamanlar

Yıkılmış sanıyorlar hayallerimi

Ben yaşadığım sürece unutmadım ,unutamam da

Hayal kurma endişem dahi yok artık

Bir mahkumun kaleminden sana sesleniyorum

Belli neden ağladığın saklama boşuna

Ben sana senin gibi olamadım belki de ondandır

Ağlayışın

Sakın ola benden bekleme artık zaferleri mi

Ben çırpınırken dört duvar arasında sana sesleniyorum

Anne

Siz var olduğunuzu sanıyorsunuz

Oysa ben varlığınızın yokluğundayım

Özledim hayal kurduğum özlemlerimi , yaptıklarımı...

Zannetmeyin ki uzağım size

Aklım başımda her zaman olduğundan da fazla

Yaşa be yaşa!

Bir mahkumun kaleminden sesleniyorum size

Anla artık duygularımı,yıkma sebepsiz...

Ben sana sesleniyorum sevdiğim

Saklamam boşuna göz yaşlarını

Anlatma oalnları sormadım zaten sana

Duy artık sesimi çünkü ben sana

Bir mahkumun kaleminden sesleniyorum

Duygularıma yenik düştüm an be an

Umut dolu,asık suratlı ve perişan hallerime sesleniyorum

Yapmadım senin yaptıklarını

Bıkmadım seni/sizi düşünmekten

Ne kadar umrunuzda olmasam da

Yinede size sesleniyorum

Bir mahkumun kaleminden

---

Bu yazıyı paylaş